„ჩვენს თარგმნაში ბიბლიის ეს ადგილი განიმარტება ასე“- ვისმენთ ამა თუ იმ ეგზოტიკური სარწმუნოებრივი მოძღვრების მქადაგებლებისაგან ქუჩაში ან ინტერნეტის საშუალებით. „არა, კანონიკურ თარგმანში ყველაფერი სხვაგავარად ჟღერს“ — მკაცრად მიუგებს მეორე მქადაგებელი. მაგრამ უბრალო მკითხველი როგორ გაერკვეს, რომელ თარგმანს უნდა ენდოს და რამდენად? ყველა იმოწმებს ბიბლიას, მაგრამ მისი ციტატები ყველასათვის ერთნაირად რატომ არ ჟღერს?
თანამედროვე მსოფლიო სულიერ განახლებას ეგებება, მაგრამ ბევრი ჯერაც ვერ ამჩნევს ამას- ერთნი იმიტომ, რომ ვერ ელევიან თავიანთ ძველ ცდომილებებს და მათ კვლავაც ცხოვრებისა და სიმართლის „უკანასკნელ სიტყვად“ მიიჩნევენ, მეორენი კი იმიტომ, რომ თანადროულობის ტანჯვა-წამება და სიღატაკე ერთობ დიდი გახლავთ და იგი ადამიანთა მთელ ძალებს შთანთქავს. ისეთებსაც შეხვდებით, სულიერი განახლების აუცილებლობას რომ გრძნობენ, მაგრამ ახალ გზებს ვერა და ვერ პოულობენ და არ იციან, საიდან დაიწყონ…
(წმ. ნინოს სახელობის მართლმადიდებულური ქრისტიანული აპოლოგეტიკურ-მისიონერული ცენტრი)
წმინდა სარგისი (სომხ. սուրբ Սարգիս, ანუ — წმინდა სერგი), ან როგორც ჩვენშია მიღებული „სურბ სარგისი“ – სომხეთის სამოციქულო ეკლესიის ერთ-ერთი ყველაზე სათაყვანებელი წმინდანია. ადამიანი, რომლის ქრისტიანული მოწამეობრივი ღვაწლი სომხეთში ქრისტიანობის გავრცელების ადრეული პერიოდიდანვე იყო ცნობილი სომეხ ქრისტიანებში. წმ. სარგისი მიჩნეულია სომხეთის ადგილობრივი ეკლესიის მოწამედ, მისი სახელი არ გვხდება არცერთ ცნობილ მართლმადიდებლურ წმინდათა ცხოვრების აღწერაში, და არც კალენდრებში.
დისპუტის ძირითადი თემაა: რატომ მხოლოდ წმ.წერილი. ეს საიკითხი არის ერთ-ერთი განმასხვავებელი მართლმადიდებლობასა და პროტესტანტიზმს შორის.
ეკლესიის ისტორიაში ცნობილია ვარლაამ კალაბრიელის და წმინდა გრიგოლ პალამას პაექრობა, რომელიც თავდაპირველად ღვთის შემეცნების მეტად საფრთხილო საკითხს ეხებოდა. შემდეგ კი ვარლაამმა იესოს ლოცვის სამონასტრო პრაქტიკის წინააღმდეგ გაილაშქრა, ამან გამოიწვია უფლის სწავლების მთავარ საფუძვლებსა და ადამიანის ბედზე წამოეწყოთ მსჯელობა. საბოლოოდ პაექრობა პალამიზმის გამარჯვებით დასრულდა, რომელიც 1341,1347 და 1357 წლების საეკლესიო კრებების დადგენილებებით გამყარდა. ეს გადაწყვეტილება მნიშვნელოვანი იყო არა მარტო ბერების გარკვეული წრისათვის, არამედ მთლიანად მარლთმადიდებელი სამყაროსათვის.
