არტემი გრიგორიანი
იოანეს სახარების პროლოგი ლაკონურობის შედევრია, რომელიც მარადისობისკენ მიმავალი უზენაესი რეალობის ფილოსოფიური აღწერით გვიტაცებს. ეჭვგარეშეა, რომ მეოთხე სახარების პირველი სიტყვები მთელ წერილში გამორჩეულია და საკვირველ ჭეშმარიტებას გვიმხელს, რომელმაც კაცობრიობის ისტორიის სვლა შეცვალა.
(წმ. ნინოს სახელობის მართლმადიდებლური ქრისტიანული აპოლოგეტიკურ-მისიონერული ცენტრი)
სტატიის ავტორი: ლაშა ბართია
პროლოგი
ჩვენს დროში, ქრისტიანებისგან ხშირად შეიძლება მოვისმინოთ, რომ დოგმატს არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს გადარჩენისთვის, ცხონებისთვის და რომ არაფერს წყვეტს, თუ რა დოქტრინა სწამს ადამიანს. ამრიგად გაწყვეტილია კავშირი დოგმატსა და სოტერიოლოგიას შორის, სულიერებასა და მოძღვრებას შორის.
საუდის არაბეთის სამეფოს სამხრეთის უდაბნოს ქვიშებში ქრისტიანული კულტურის ძველი ძეგლებია აღმოჩენილი, იუწყება საინფორმაციო პორტალი „ლინგა“ საინფორმაციო სააგენტოებზე დაყრდნობით.
ეგვიპტელმა არქეოლოგებმა ალექსანდრიის მახლობლად აღმოაჩინეს უძველესი ხელნაწერი, რომელიც ღვთისმშობლისადმი ლოცვას შეიცავს. ამის თაობაზე ანტიოქიის მართლმადიდებელი ეკლესიის პრეს-ცენტრი იუწყება (1).
არტემი გრიგორიანი
მართლმადიდებლური ხატთაყვანისცემის პოლემიკის კონტექსტში ნეოპროტესტანტი მქადაგებლებისგან შეიძლება ხშირად ასეთი არგუმენტი მოვისმინოთ: ძველმა ისრაელიანებმა ოქროს ხბო თვით იეჰოვა ღმერთის ხატად შექმნეს (გამ. 31:1-12). მათი წამოწყების შედეგი ყველასთვის ცნობილია, ვინს ძველი აღთქმის ისტორიას იცნობს. ამგვარად, ნეოპროტესტანტები მოცემულ ძველ აღთქმისეულ ეპიზოდს ეყრდნობიან, რომ მართლმადიდებლური ტრადიციის ცთომილება აჩვენონ, რომელმაც, ძველი ისრაელიანების მსგავსად ღვთის ხატის შექმნა და მისი თაყვანისცემა განიზრახა.
