მომჟავო სახეები, წელში მოხრილი პოზები, აფრატუნებული ფეხები – სადღაა ქრისტესმიერი სიხარული?

მომჟავო სახეები, წელში მოხრილი პოზები, აფრატუნებული ფეხები – სადღაა ქრისტესმიერი სიხარული?

შეუძლია თუ არა ღმერთთან ურთიერთობა ადამიანს, რომელიც საკუთარ თავს გაექცა? ფსიქოლოგები ხშირად საუბრობენ იმაზე, რომ მათ მორწმუნე პაციენტებს განსაკუთრებულად ემუქრებათ საფრთხე _ საკუთარი თავი მხედველობის არედან დაკარგონ. იმის შესახებ, თუ რატომ არ არიან მზად მართლმადიდებლები თავიანთ თავთან შესახვედრად, რის შედეგადაც ღმერთთან პირადი შეხვედრა არ ძალუძთ, გვესაუბრება მარინა ფილონიკი – ფსიქოლოგი, ფსიქოთერაპევტი, მოსკოვის განათლების განვითარების ფედერალური ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი და მასწავლებელი.

სასწაული – ცრუ და ნამდვილი

სასწაული – ცრუ და ნამდვილი

 

უხსოვარი დროიდან ისწრაფვოდა ადამიანი სასწაულისკენ, რადგან თავისი სურვილების ზებუნებრივი გზით შესრულება და პრობლემების მოგვარება ეწადა. არც თუ ისე დიდი ხნის წინათ იგი სამეცნიერო ფანტასტიკამ გაიტაცა. ახლა კი სამეცნიერო-ტექნიკური პროგრესით გაჯერებული, მისტიკას შემოუბრუნდა. არის თუ არა ეს ისეთი უწყინარი და უხიფათო, როგორც ერთი შეხედვით შეიძლება მოგვეჩვენოს? რას ნიშნავს სასწაული ჩვენს ცხოვრებაში და როგორ გავარჩიოთ ცრუ სასწაული ჭეშმარიტებისგან? ამის შესახებ თავის აზრს გვიზიარებს ცნობილი რუსი მართლმადიდებელი მღვდელმსახური ანდრეი კურაევი.

რიგი ზიარებაზე, ან ვინ დააწესა, რომ მამაკაცები  წინ უნდა გავატაროთ?    

რიგი ზიარებაზე, ან ვინ დააწესა, რომ მამაკაცები  წინ უნდა გავატაროთ?    

„ჯერ ბავშვები, შემდეგ მამაკაცები და ბოლოს ქალები.“გეცნობათ? მეც.-იგივეს ვამბობ, როცა მრევლის საზიარებლად ვემზადები და ალბათ ამ ყველასათვის ცნობილ წესსზე არც კი დავფიქრდებოდი, რომ არა გაუთავებელი  შენიშვნები „ურიგოდ გავლაზე“, რომელსაც მუდმივი მრევლი  უფრო იშვიათად მოსიარულე მრევლს აძლევს და ხშირად  ზიარების რიგიდანაც აძევებს. ჩემ „თავგადაკლულ და მუყაით“ მრევლს მოუვლი, მაგრამ ამ „წესის“ გულმოდგინე დაცვამ კი დამაფიქრა, როდის და რატომ დამკვიდრდა ეს წესი?

მარლთმადიდებლური დასვენება პლაჟზე ?

მარლთმადიდებლური დასვენება პლაჟზე ?

ზღვაზე დასვენების სეზონში ხშირად ჩნდება კითხვა: აქვს თუ არა მარლთმადიდებელს ჩვეულებრივი საცურაო კოსტიუმის ჩაცმის უფლება და ხომ არ გახდება ეს ვინმეს ცდუნების მიზეზი?

ფიქრები საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიაზე

ფიქრები საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიაზე

საქართველოში დაწყებული სულიერი გამოცოცხლება ჯერ კიდევ 70-იან 80-იან წლებში და განსაკუთრებით დამოუკიდებლობის აღდგენის პერიოდში, იმედს აჩენდა, რომ შრომითა და რუდუნებით მოხერხდებოდა ადამიანთა სულებში და მთლიანად ქვეყანაში აღდგენილიყო ის, რაც ათწლეულების მანძილზე გეგმაზომიერად ნადგურდებოდა. ნადგურდებოდა ქართული კულტურა ამ სიტყვის ყველაზე ფართო გაგებით, დაწყებული ყოფითი კულტურიდან და აღზრდიდან, რასაც ქართულად „ზრდილობა“ ჰქვია, დამთავრებული საეკლესიო ხელოვნებით, დაწყებული სტუმარ-მასპინძლობის კოდექსით და დამთავრებული სახელმწიფოს მართვის კულტურით. ამ კულტურის საფუძველი ქრისტიანობა იყო. ბევრი ალბათ შემისწორებს და მეტყვის: ქრისტიანობა კი არა, „მართლმადიდებლობაო“. დიახ, მართლმადიდებლობა, მართლმადიდებელი ქრისტიანობა, – მართლმადიდებლობა ქრისტიანობას აღნიშნავს და სხვას არაფერს.